خشم

همیشه می خوایم حال هر کی که اذیتمون می کنه رو بگیریم! همیشه می خوایم قدرت نمایی کنیم! فکر می کنیم اگه در برابر کسی که اذیتمون می کنه سکوت کنیم یعنی ضرر کردیم. فکر می کنیم اگه حالش رو نگیریم بهش رو دادیم و پر روش کردیم.

آیا واقعا اینطور هست؟ چرا ما در برابر مشکلات کوتاه نمی آییم؟ چرا تا کمی شرایط تنگ می شه خم به ابرو می آریم؟ واقعا چرا؟

می دونید، وقتی به پیامبرها و امامانی که برامون فرستاده شدن فکر می کنم حسابی حالم گرفته می شه! وقتی می بینم که این امامان اومدن و مشقت کشیدن تا به ما درست زندگی کردن رو یاد بدن ولی ما یاد نگرفتیم احساس گناه می کنم!

 امام علی وسط اون جنگ عظیم در برابر عمرو خشم خودش رو فرو برد و دست از کشتن عمرو کشید! مگه امام علی زور نداشت؟ مگه نمی تونست یه ضربه بزنه و اون رو نصف کنه؟! پس چرا نکرد؟ چون می خواست به ما یه چیزی به اسم درست زندگی کردن رو یاد بده!

یا امام کاظم که به فرو بردن خشم معروف هست، چرا حال دشمنان یا کسانی که آزارش می دادن  رو نمی گرفت؟ معلومه! چون می خواست به ما یاد بده چطور در برابر مشکلات کوتاه بیایم!

  خواجه عبدالله انصاری سخن غرا و زیبایی در این باره داره. خواجه می گه:

خدایا! خداوندا...

روزی می رسد كه فرزندانم و اموالم به كارم نمی آید و زن و بچه و مادر و پدر و دوستان و همه ی مردم از من فرار می كنند. خودت بهتر می دانی كدام روز را می گویم. خدایا در آن روز دستم بگیر و تنهایم مگذار كه تو رحم كننده ای و من نیازمند، و چه كسی بهتر از تو می تواند مرا یاری كند؟

خدایا! تو كه قدرتی به این بزرگی داشته ای كه چنین جهانی بیافرینی،‌ به من هم كه كوچكترین آفریده ات هستم رحم كن كه فقط خالق است كه حال مخلوق خویش را خوب درك می كند.

خدایا! تو خیلی بزرگ و باكبریا هستی و من خیلی خوار و ذلیلم و فقط تویی كه می توانی به بنده ی ناتوانت رحم كنی...

خدایا! تو بوده ای و هستی و خواهی بود. اما من ، با این عمر كم، چگونه سپاس تو را به جای آورم و از گناهان خود بازگردم؟ دستم را به سویت دراز كرده ام تا تو خدای «باقی» مرا یاری كنی تا مطابق دستورت رفتار كنم...

خدایا! وقتی مشكلی برایم پیش می آید، می دانم كه تو مرا مورد آزمایش قرار داده ای، چرا كه تو معلمی و من شاگردت. خودت مرا یاری نما تا در امتحانت سربلند باشم چرا كه چه كسی بهتر از آموزگار می تواند كمك حال شاگرد خویش باشد؟
خدایا! آرزو دارم از من خوشنود و راضی باشی.

ای سرچشمه ی لطف و بخشندگی و رحمت و نیكی و مهربانی، مرا در پیشگاه خودت سربلند گردان.

                     منبع : تبیان             

  آرزو 

 مردی همیشه آرزو داشت تا یك گل زیبا و یك پروانه داشته باشه.  شبانه روز از خدا طلب یك گل زیبا و یك پروانه می كرد.

ولی خداوند برایش یك كاكتوس و یك كرم فرستاد. مرد سخت ناراحت و متعجب شد.

به خدا گفت: من تنها آرزویم داشتن این دو بود. یعنی برآورده كردن این آرزو اینقدر برایت سخته؟

سپس به فكر فرو رفت. با خودش گفت: خدا بنده های زیادی داره. شاید اصلا من رو بین این همه بنده فراموش كرده. شاید دیگه به من سر نزنه.

خیلی ناراحت شد. از زمین و زمان نا امید بود.

روز ها می گذشتن تا اینكه یه روز به فكرش رسید كه بره و به كاكتوس و كرمش یه سری بزنه و ببینه كه در چه وضعیتی هستن.

در اتاق زیر شیروانی رو باز كرد. شگفت زده شد. اصلا باورش نمی شد كه چنین اتفاقی افتاده باشه.

اون كاكتوسی كه شاید اول خیلی زشت به نظر می اومد یه گل زیبا داده بود كه شاید نظیر اون گل رو كمتر جایی می تونست پیدا كنه و اون كرم بی قواره هم به یك پروانه ی زیبا تبدیل شده بود.

مرد به یاد حرفی افتاد كه چند هفته پیش به خدا گفته بود.

اشك تو چشماش حلقه زد. به خاك افتاد و خدا رو به خاطر اینكه آرزوش رو بر آورده كرده بود شكر كرد. »

      شهریار

  منبع : تبیان

مجازات کسانی که شرک می ورزند

گروهی حدود هفتاد نفر از قوم «زطّ» که از هند به ایران آمده و سپس با حضرت علی علیه السلام آشنا

شدندبا توجه به معجزات و کرامات حضرت به خصوص با شنیدن اخبار غیبی نسبت به خوارج خطاب به امام
گفتند: «تو خدا هستی.»
امام تلاش فراوان کرد تا آنان از عقیده خود دست بردارند، اما آنها در انحرافات عقیدتی خود اصرار ورزیدند.
هر روز جلوی مسجد کوفه جمع می‎شدند و می‎گفتند: «علی خدا و روزی دهنده ماست.»
قنبر اجتماع آنها را به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام گزارش داد.

امام آنها را به حضور طلبید و فراوان نصیحت کرد، اما آنها نپذیرفتند.

سرانجام حکم مرگ آنها را صادر نمود. (1)

پی‎نوشت:

1- وسائل الشیعه، ج 18، ص 553/ ذخائر العقبی، ص 93، محب الدین طبری .

منبع:

امام علی علیه السلام و مسائل سیاسی، محمد دشتی، ج 9 .

عيد غدير مبارك